Pomysłowość autorów robi wrażenie; mimo że nastrojowość i motyw główny przewijają się przez każde z opowiadań, to jednak wybór jest niesamowicie szeroki. Twórcy bawią się konwencją, tematyką, czerpią inspirację z różnorodnych źródeł (mitologia, historia, szeroko pojęta popkultura... długo by wymieniać), przy czym fundują czytelnikowi dziwną, a przy tym niemal uzależniającą mieszankę emocji – jeśli będziecie czytać te opowiadania jedno po drugim, to błyskawicznie możecie przejść od uczucia niepokoju do rozbawienia. Nie wiem, na ile kompozycja antologii była przemyślana, ale ktoś, kto ustalał kolejność, odwalił świetną robotę, bo tak gwałtownych zmian atmosfery nie doświadczyłam chyba przy żadnej książce.Rude Pióro

To niesamowite, w jaki sposób jeden motyw może zostać wykorzystany przez różnych twórców - z odczuwalną grozą, ze śmiechem, z poczuciem beznadziei i z samą nadzieją. Mnogość wątków do jakich nawiązali pisarze, czyli wizje katastrofy, zjawiska paranormalne, łapanie demonów, przestrogi przed nocnym życiem, nawiedzenia, kartele narkotykowe, anioł stróż, choroby psychiczne, świętowanie Halloween, czy też czarownice to niezaprzeczalny dowód na nieograniczoną moc ludzkiej wyobraźni. "Godzinę Diabła" polecam wszystkim miłośnikom krótkich form - z pewnością się nie zawiedziecie.Subiektywnie o książkach

Pierwszą opowieścią, która mnie urzekła, był Czarny anioł autorstwa Ewy Pirce.(...) W opowieści Czarny anioł mamy do czynienia z księdzem Gabrielem, który wykonuje dziwnie mroczną i tajemniczą misję. Jest wysłannikiem Boga... tylko czy czyni dobro?Moje serce skradła również historia Najgorsza.Opowieść napisana z wielką lekkością pióra rozwijała się w niewymuszonym tempie, jednocześnie intrygując i wciągając pomimo krótkiej formy. Idealne, w tym przypadku okazało się umieszczenie bohaterów o znaczących imionach Kain i Abel. (...)
Mocno wciągnęła mnie opowieść Niewidzialny Anny Tuziak, już zaskakuje początkiem, a potem jest tylko lepiej. Ciekawy okazał się styl Agnieszki Zawadzkie, której Prometejski żar wzbudził we mnie sporo emocji.Książko, miłości moja

Mi bardzo podoba się opowiadanie Tessa Brown autorstwa D.B. Foryś. (…) Jest to opowiadanie, gdzie narracja jest pierwszoosobowa, a główna bohaterka ma fasmofobię czyli lęk przed duchami, co w zestawieniu z historią opowiadania fajnie się łączy. Za to opowiadanie To tylko stary zegar autorstwa Zuzanny Bukowskiej posiada taką nutkę grozę. (…)
Nie są to opowiadania byle jakie. Są z sensem oraz dobrze napisane. Lubię takie pozycje, gdzie ilość błędów jest śladowa bądź wynosi zero. I tak właśnie jest w tej antalogii.JAVRI